![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPK3DWPh6T6A3FHrPZlT1Ly0LEG7Rehrol6ZRAj4nT4Ezn7GAMtAeLTYe82QImBCnNbdKeu1G0bzeNyQLl-MndxKXO-HhM35pLwmG445Bu7pI0zCbgBWAK6xZ6WLuHKx_yM-yzafsREP_K/s320/%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82.jpg)
Στην είσοδο του Καιάδα
Ανασκαφές στο σπηλαιοβάραθρο στους πρόποδες του Ταϋγέτου δείχνουν ότι οι αρχαίοι Σπαρτιάτες δεν έριχναν εκεί βρέφη, αλλά αιχμαλώτους και εγκληματίες
Η αρχαία Σπάρτη έριχνε στον Καιάδα αιχμαλώτους και καταδικασμένους σε θάνατο για κακουργήματα, όχι όμως και βρέφη.
Οι ανασκαφικές διερευνήσεις στο σπηλαιοβάραθρο που ταυτίζεται με τον Καιάδα, το οποίο βρίσκεται στις υπώρειες του Ταϋγέτου, σε υψόμετρο 750 μ. και στα όρια του οικισμού Τρύπης Λακωνίας, περίπου 10 χλμ. βορειοδυτικά της Σπάρτης, δεν έχουν αποδώσει οστά βρεφών. Σε αντίθεση, ο χώρος βρίθει ανθρώπινων οστών, που ανήκαν σε άνδρες ηλικίας 18- 35 ετών.
Ο Θ. Κ. Πίτσιος, αναπληρωτής καθηγητής Φυσικής Ανθρωπολογίας του Εθνικο Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών που διεξάγει ανθρωπολογική έρευνα στο σπηλαιοβάραθρο, μιλά σήμερα στη διημερίδα του υπουργείου Πολιτισμού για το αρχαιολογικό έργο των πανεπιστημίων μας και παρουσιάζει τα συμπεράσματά του από την έρευνα.
Οπως λέει στο «Εθνος», μέχρι στιγμής έχουν εντοπισθεί οστά 46 ατόμων σε επιφανειακές έρευνες που έχουν διεξαχθεί και οι οποίες συνεχίζονται. Οι έρευνες διεξάγονται με τη συνεργασία του καθηγητή αρχαιολογίας Π. Θέμελη, και σύντομα θα εκδοθεί και ένας ειδικός τόμος για το θέμα αυτό.
Σύμφωνα με τον κ. Πίτσιο, το σπηλαιοβάραθρο στο εσωτερικό του λόφου, έχει οριζόντιο μήκος περίπου 50 μ., πλάτος 1,5-3,5 μ. και ύψος των κατακόρυφων τοιχωμάτων του 18-25 μ. Οπως λέει, αρκετοί θα ήταν οι καταδικασμένοι που θα προσπάθησαν να ανεβούν ή που θα είχαν γαντζωθεί κατά την πτώση από προεξοχές και πέθαναν σε σημεία υψηλότερα από τον πάτο του Καιάδα. Ομως, τα νερά, που ρέουν άφθονα, μετακίνησαν και τα οστά στο δάπεδο.
Ο ερευνητής πιστεύει πως ο Καιάδας είχε επιλεγεί προσεκτικά, αφού «πρόκειται για τις πιο εντυπωσιακές θέσεις της Λακωνίας.
Ηταν στο όριο Λακωνίας και Μεσσηνίας, είχε πανοραμική θέα και θεωρώ ότι πήγαιναν εκεί τους καταδικασμένους για να νιώσουν πόνο για την ομορφιά που θα έχαναν μαζί με τη ζωή τους», καταλήγει.
Μέχρι στιγμής, πάντως, σε καμία ανασκαφή στη Λακωνία δεν έχουν εντοπισθεί οστά βρεφών σε τέτοιες συνθήκες που να δείχνουν θανάτωσή τους σε συγκεκριμένο χώρο.
Οι χθεσινές ανακοινώσεις ήταν πλούσιες και ιδιαίτερα κατατοπιστικές (ωστόσο, δυστυχώς, οι φοιτητές δεν έκαναν τον κόπο να προσέλθουν μαζικά για να παρακολουθήσουν τους δασκάλους τους).Σήμερα θα μιλήσει επίσης ο Γιάννος Λώλος, αναπληρωτής καθηγητής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ο οποίος θα αναφερθεί στα νεότερα στοιχεία από την ανασκαφή στη Σαλαμίνα.
Οπως όλα δείχνουν, το διπλό μέγαρο που έχει αποκαλυφθεί στην περιοχή Κανάκια, εγκαταλείφθηκε λίγο μετά το 1200 π.Χ., «στον ορίζοντα της πτώσης των μυκηναϊκών ανακτόρων στη μυκηναϊκή Ελλάδα, μαζί με το τέλος της Πύλου και της Ιωλκού». Μάλιστα, η εγκατάλειψη «αποτυπώνεται δραματικά στο σφράγισμα των εισόδων του».
πηγή: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11386&subid=2&pubid=15846